Van 1983 tot en met 2008

Hartpatiënten in Rotterdam en omgeving kunnen al sinds 1983 terecht bij een patiëntenvereniging. In de loop der jaren is de naamgeving diverse keren gewijzigd, maar er zit nog dezelfde groep vrijwilligers achter. Zelfs een van de initiatiefnemers uit 1983 is nog lid van het vrijwilligersteam.

De voorgeschiedenis van de begeleiding van hartpatiënten in Zuid-Holland

Op de oude afdelingen hartrevalidatie (Dijkzigt sinds 1973 en Zuiderziekenhuis sinds 1979) was men niet bij machte om al de vragen, problemen en angsten van patiënten op te lossen.

Enkele patiënten hebben in samenwerking met cardioloog H.A.C.M. Kruijssen op 25 februari 1983 de Vereniging voor- en nazorg hartpatiënten en partners opgericht. Hierbij heeft de Nederlandse Hartstichting veel medewerking verleend. Het werkgebied omvatte in eerste instantie Rotterdam-Zuid. Al snel kwam er een vorm van samenwerking tot stand met de Vrienden van Thoraxcentrum Dijkzigt. Het werkgebied werd daardoor flink uitgebreid. Ook Zeeland behoorde op een gegeven ogenblik tot dit werkgebied. In 1988 zijn daar de patiënten van de ziekenhuizen in Zwijndrecht en Dordrecht bijgekomen. Op 7 januari 1989 kwam er een eigen ruimte beschikbaar met een zaaltje voor activiteiten. Men had één keer per week een sociëteit en ’s avonds werden er cursussen gegeven. In verband met afnemende belangstelling – wellicht te ver van het centrum - werd deze vestiging na twee jaar opgeheven.

Namen van de voorgaande organisaties

In de loop der jaren zijn de naam en de samenstelling van de patiëntenvereniging voor hartpatiënten diverse keren gewijzigd. Begonnen als belangenvereniging voor het Rotterdamse, werd dit na enkele jaren uitgebreid tot Zuid-Holland-Zuid. De namen van de verenigingen waren achtereenvolgens:

  • Op 23-2-1983 is de Vereniging voor– en nazorg hartpatiënten en partners, werkzaam in Rotterdam e.o. opgericht;
  • In 1985 is de Federatie van Nederlandse Verenigingen van Voor- en Nazorg bij Hartziekten opgericht;
  • In 1990 werd dit Hartezorg; Leiden en omgeving werd verzorgd door de vereniging in Amsterdam;
  • In 1999 kwam de samenvoeging met Stichting Vrienden van het Thoraxcentrum Dijkzigt;
  • In 2006 kwam de samenvoeging van de regio’s in de landelijke vereniging Hartezorg;
  • In 2009 gevolgd door De Hart&Vaatgroep, thans werkzaam voor de gehele provincie Zuid-Holland, exclusief Goeree Overflakkee (thans nog bij regio Zeeland).
  • In 2011 is Goeree Overflakkee toegevoegd aan de regio Zuid-Holland.

Bij iedere wijziging zijn de bestuurders en de vrijwilligers meegegaan naar de nieuwe organisatie; bij de laatste wijziging dus uit alle vier de oude verenigingen/stichtingen, te weten Hartezorg, Bloedlink, Vereniging van Vaatpatiënten, Hart in Beweging en het overkoepelende orgaan Stichting Hoofd Hart en Vaten.

 Kwartaalbladen

De naam van het regionale blad was van 1984 tot 2000 ‘Van Harte’ en tot en met 2004 ‘Hartgrondig’. Van 2005 t/m 2009 was er geen regioblad. Vanaf januari 2010 was er weer een regioblad voor Zuid-Holland, ‘Samenspel’.

Het landelijke blad ‘Hartezorg’ is uitgegeven van 1988 tot en met 2008. Met ingang van januari 2009 is dit ‘Vida’ geworden.

 Landelijke federatie

De Rotterdamse Vereniging Hartezorg was niet de enige vereniging in Nederland, die zich inzette voor de hartpatiënten en hun partners. In het hele land zijn verenigingen, zoals de onze, werkzaam. In het begin van de jaren tachtig bestonden er in totaal vijf verenigingen. Deze vijf verenigingen werkten allemaal op hun eigen manier en zij hadden een groot werkgebied. Soms moesten de vrijwilligers drie provincies bedienen.

Al vrij snel zochten deze vijf verenigingen elkaar op om van elkaar te leren en elkaar te helpen waar dat mogelijk was. Dat resulteerde in de gedachte om samen een federatie te vormen. Er werd een werkcommissie ingesteld, bestaande uit de vijf voorzitters van de verenigingen. Er werd veel werk verzet om te komen tot een gezamenlijke aanpak van het vrijwilligerswerk.

Er moest een vuist gemaakt kunnen worden naar de politiek om aandacht te vragen voor de mens in het zieke lichaam. Die aandacht moest resulteren in zorg voor die mens. Zorg voor de mens is een eerste vereiste om tot genezing te komen. Er werd uitsluitend aandacht besteed aan het ziektebeeld en aan het sleutelen daaraan. Geen aandacht werd besteed aan het genezingsproces. Dat kon niet door de afzonderlijke verenigingen bewerkstelligd worden; een landelijke organisatie was de aangewezen weg.

Op 4 maart 1985 plaatsten de voorzitter en de secretaris van de federatie de handtekeningen onder de oprichtingsstatuten. De toenmalige voorzitter van de Rotterdamse vereniging, de heer H.C. Hemelsoet, was de eerste voorzitter van de federatie. Onder zijn leiding werden besprekingen gevoerd met de Nederlandse Hartstichting, werden opleidingen gestart voor vrijwilligers, en verschenen de eerste nummers van het landelijke tijdschrift ‘Hartezorg’. De toenmalige directeur van de Nederlandse Hartstichting, de heer W. Stiggelbout, steunde ons werk wel, ondanks het feit dat de statuten van de Nederlandse Hartstichting dat niet toestaan. Dankzij zijn initiatieven werd geld vrijgemaakt om door middel van de federatie de patiëntenzorg in Nederland op een hoger peil te brengen. Op instigatie van de heer Stiggelbout werd het Hoofd- en Hartproject gestart. Een kantoor met aanvankelijk een door de Nederlandse Hartstichting betaalde projectleider en een secretaresse kwam van de grond. Dit is later uitgebreid tot een groter kantoor met meer door de Nederlandse Hartstichting betaalde medewerkers. In deze stichting participeren de Federatie Hartezorg, Vereniging Harten Twee (hartgetransplanteerden), stichting HIB (Hart in Beweging, sport) en de CVA-vereniging (beroerten). Leden van een bij de federatie aangesloten vereniging kregen automatisch en GRATIS vier maal per jaar het landelijke tijdschrift ‘Hartezorg’ toegezonden.

Deze landelijke ondersteuning, genaamd Stichting Hoofd Hart en Vaten, is eveneens opgegaan in De Hart&Vaatgroep.

Naar boven