Ziekte van Behçet
De ziekte van Behcet is een chronische aandoening met langdurige en terugkerende ontstekingen. De aandoening kan op elke leeftijd ontstaan, maar openbaart zich meestal tussen het 20e en 40e levensjaar. De ziekte komt met name voor in het Middellandse Zeegebied en Azië.
Klachten
De ziekte van Behçet kenmerkt zich door aanvallen van ontstekingen in verschillende delen van het lichaam. De symptomen zijn:
- terugkerende zweertjes in de mond en op de geslachtsdelen
- ontstekingen op de huid
- ontstekingen in de zenuwen, bloedvaten, hersenen, gewrichten, longen, maag en darmen
- koorts(aanvallen) met hevige transpiratie
In het eerste stadium van de ziekte komen de aanvallen het vaakst voor. In sommige gevallen is de ziekte chronisch. De klachten zijn dan bijna voortdurend aanwezig.
Diagnose en behandeling
De ziekte van Behçet kent veel verschillende symptomen. Hierdoor is het lastig om de diagnose te stellen. De klachten kunnen ook wijzen op een ander ziektebeeld. Daarnaast duurt het enige tijd voordat de ziekte zich heeft ontwikkeld. De ziekte komt weinig voor, waardoor artsen de klachten niet snel aan de ziekte van Behçet toeschrijven.
Voor de behandeling van de ziekte van Behcet schrijven artsen meestal Colchicine voor in combinatie met een ontstekingsremmer, en/of een ontstekingsremmende pijnstiller. Omdat de ziekte van Behcet zich op diverse manieren kan uiten, valt de ziekte niet onder één specialisme. De internist-immunoloog of reumatoloog is de behandelend arts. De klachten bepalen welke specialisten (huidarts, oogarts of neuroloog) nog meer betrokken worden.
Verloop
Bij de ziekte van Behçet zijn de klachten niet voortdurend aanwezig. De meeste mensen hebben een milde vorm van de ziekte met weinig klachten. Maar de ziekte kan ook ernstig verlopen. Bijvoorbeeld als:
- het lichaam niet (voldoende) op de medicijnen reageert.
- de complicaties ernstiger zijn, bijvoorbeeld een ernstige oogontsteking, een bloeding van een aangetast bloedvat, trombose of een ontsteking in de hersenen.